امروز شعرای من از رک نویسی بود و از عمرآرزوها وفکر ها.
گفتم بذار فلان فکرت که تازس بچگی کنه و تو بابا باش واسش وفلان آرزو که خیلی وقته صبحام بت صبح بخیر می گه بزرگ خونوادت باشه. اینو برای کلمات گفتم، اگر می نویسی باید بیشتراز اینا کلمه هاتو بشناسی. متن کوتاهی که نوشتم رو بعد صحبت امروز این طور نوشتمش:
"آدمم ، آدم رکیک دوست داشتنی"
صداي سکوت
عباس عزیز،
ساموئل بکت در قصۀ " دنیا و شلوار" در ابتدای متن ِ خود داستان با مزه ای را نقل می کند :
" مشتری : خدا دنیا را ظرف شش روز ساخت، شما شلوار منو شش ماه طولش دادین. خسته نشدین ؟
خیاط : ولی ، آقای عزیز، یک نگاه به دنیا بندازید، یک نگاه هم به شلوارتون "
دنياي امروزما مصداق حرف خياط است. دنیای کثیفی داریم. دنياي کثيف را سياستمدارهاش کثيف کردهاند. و کثیف ترازدنیا سکوتِ دنیا ست دربرابر آنچه در ايران میگذرد. روزها میگذرند و صداي دنیا صدای سکوت شده است . ما درایران کشته هامان را می شماریم و آخوندها دردنیا دندان دنیا را .
تا وقت دیگر قربانت
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر