آغوش تو

"تو" انگار می وزی بر من:

درخت همان درخت است، کوه همان کوه،

به در و دیوار که می خورد اهنگ گام هایت

قلبِ کوه و درخت هم تند تر می زند

ساعت ها کوکشان در می رود

و مرگ

خبر دار می ایستد

تو، وقتی می وزی

طوفانِ من ، من راه می روم روبروی تو

طوفانِ من، من راه می روم در آغوش تو

طوفانِ من، من راه می روم چشم در چشم تو

گله ها رم می کنند وقتی می آیی

راهزنان قافله ها چهار نعل می رانند وقتی سر ا پا می ایستی



درخت سرش را خم می کند و برگ هایش را تقدیم تو

و خاک شعله سرخ می کشد از نگاهت

طوفان من به من نگاه کن

بغلم کن:

اغوش تو،

 طوفانِ من،

 خواب آرام من است

وقتی می وزی همه بر می گردند

ناقوس ها جیق می کشند،

چشمها را می بندند، پناه می گیرند از تو آدم ها

آدم ها،

گوش هایشان را دو دستی گرفته اند آدم ها،

اگر هم می شنیدند،

دریا برای فریاد دیگر نفس نداشت

طوفانِ من، به من نگاه کن

بغلم کن:

اغوش تو،

 طوفان من،

 خواب آرام من است

برای "تو"،
برای کسی که دوست داشتن اش زندگی است.