A single rose can be my garden
A single friend, my world

۱۳۸۹-۰۸-۰۸

حرفهاي ما

دليلي ندارد هميشه حرفهاي دست و پا شكسته از جانب آدمهاي بي دست و پا باشد
گاهي براي بزرگ شدن يكي تلاش مي كند، ديگري عجله ...
درست مثل ما كه يكي به روزيم، ديگري به نرخ روز
با اين همه ملالي نيست
هرچند تو شهامت گفتن چيزي را نداري كه من طاقت شنيدنش را ندارم !
اما من بازهم پا به پاي تو ، دست دست مي كنم !
.
.
- اين رو خيلي وقت پيش از روي يه وبلاگي كه احتمالا اسمش "پرواز در مه " بوده نوشتم ... وبلاگي كه الان نيست ! كلي متن قشنگ از اون وبلاگ دارم كه مثل همين يكي خوبن ، چون واقعي ان.

- به نظرم بايد اينطور باشه :" هرچند تو شهامت گفتن چيزي را نداري كه من طاقت نشنيدنش را ندارم !"

۲ نظر:

Ali گفت...

thanks

this tops all the poems of this week

علی گفت...

یعنی چی خوبن چون واقعی ان.. وقتی داشتی اینو می خوندی هم اینو گفتی؟ یعنی چی وافعی ان؟